Την ώρα που μιλάνε τα κορμιά,
τα λόγια χάνουνε την όποια τους ουσία,
σαν φύλλα πέφτουνε σωπαίνοντας στη γη
χωρίς ηχώ, χροιά και σημασία.
Κι αναζητώ το κορμί σου,
μια αφορμή, την δική σου,
σε μια στάλα ιδρώτα τρελή να πνιγώ.
Κι αναζητώ την ανάσα,
απ’ της καρδιάς σου τα μπάσα,
από του πόθου την δίνη
να μην θέλω να βγω.
Την ώρα που του έρωτα η σιγή
παράταξε στρατιές τις λάγνες λέξεις,
είδα τον χρόνο μου σε κίνηση αργή,
να καταργεί κλειδιά, εγώ , και σκέψεις.
Κι αναζητώ το κορμί σου,
μια αφορμή, την δική σου
σε παραδείσου λημέρια να βγω..
Κι αναζητώ την ανάσα
απ’ της καρδιάς σου τα μπάσα,
σε μια θάλασσα αγάπης ναυαγός να πνιγώ…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου