Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΘΕΡΙΣΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16ο

Έφτασα στο Μπάρι σχετικά νωρίς. Το πλοίο ήταν εκεί και για καλή μου

τύχη με άφησαν να μπω μέσα. Ανέβηκα στο σαλόνι βρήκα μια καλή θέση όπου

θα περνούσα και τη νύχτα μου μια και δεν είχα πάρει καμπίνα και άνοιξα ένα

βιβλίο να ξεχαστώ. 
Με πήρε ο ύπνος από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Ξύπνησα

από το θόρυβο που έκαναν οι επιβάτες που σιγά σιγά άρχισαν να μαζεύονται.

Πήγα μέχρι το μπάρ να πάρω ένα καφέ. Περιμένοντας στην ουρά το μάτι μου

έπεσε πάνω σ’ ένα γνώριμο μπαούλο. Διάολε παραισθήσεις έχω μονολόγησα.
Το φάντασμα“μπαούλο” με κυνηγάει παντού. Έριξα μια ματιά γύρω μου με

την καρδιά μου να πεταρίζει ελπίζοντας το ανέλπιστο. Την είδα να ψάχνει με

το βλέμμα της στο χώρο. Έκανα τον κύκλο του σαλονιού και την πλησίασα

από πίσω. «Τελικά είσαι πολύ τρελό άτομο» της ψιθύρισα.«

Κοίτα ποιος μιλάει» αποκρίθηκε και με αγκάλιασε σφιχτά..