Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο

Φθινοπώριασε  Πετράκη και Παυλάρα, και μια μικρή αχτίδα ακόμα να φεγγοβολίσει  μέσα μας. Όπου να γυρίσεις και να κοιτάξεις όλα γκρίζα, ασυνάρτητα και κομματιασμένα. Ένα συνεχές μούδιασμα μυαλού και καρδιάς. 
Αχ, πόσο μου λείπετε. Πόσο μου λείπει η σκηνή εκείνη  με τις τσιγγάνες; Μωρέ, τι χορός ήταν αυτός που στήσατε απ' τη μια στιγμή στην άλλη; Θα μου πείτε,  η φτώχεια θέλει καλοπέραση. Ένα γαρύφαλλο στ' αυτί, λίγη πονηριά στο μάτι, έναν φίλο, ένα φιλότιμο και μια λατέρνα. Το ξέρω, αλλά τη λατέρνα σήμερα πού θα τη βρούμε; 
Μια λατέρνα μωρέ, που είναι μια λατέρνα;