Ξεκρέμασε τη ζακέτα της δίχως να κλάψει κι έφυγε-
She took her cardigan off the hook without crying and left—
σα να ξεκρέμασε το φεγγάρι απ’ τον καλοκαιριάτικο ουρανό.
as if she had unhooked the moon from the summer sky.
Αυτός δεν πίστευε. Περίμενε την ίδια νύχτα,
He did not believe it. He waited that very night,
την άλλη μέρα και την άλλη. Περίμενε.
the next day and the next. He waited.
Σαν κλείσαν δυο βδομάδες, με το γύρισμα του φεγγαριού,
When two weeks had passed, with the turning of the moon,
το ‘ξερε πως δε θα ‘ρθει. Μονάχα ο καθρέφτης
he knew she would not come. Only the mirror
έμεινε να θυμάται σαν παράθυρο ανοιχτό
remained to remember like an open window
σ’ έναν ουρανό χωρίς φεγγάρι.
into a sky without a moon.
Γιατί είχε πάρει μαζί της τη ζακέτα.
Because she had taken the cardigan with her.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου